Zondag, 18 april 2010, was Rudy te gast in het radioprogramma van Sabrina bij Radio Meetjesland en dit voor een interview. Dit interview werd afgenomen door Christine Van haute en afgewisseld met bekende liederen van Rudy.

Klik op de foto om het interview te beluisteren.

Rudy, voor de mensen die je niet kennen, wil je eens een beetje vertellen over jezelf? Waar kom je vandaan? Wie is Rudy Giovannini?

Ik ben een Zuid-Tiroler. Voor degenen die het niet kennen, Zuid-Tirol ligt in het noorden van Italië. Ik ben opgegroeid in de buurt van Bozen, hier ben ik thuis. Mijn moedertaal is Italiaans. Vroeger zong ik klassieke muziek. Later heb ik me toegelegd op volksmuziek, wat heel goed gelukt is en nog steeds goed gaat.

Is Rudy Giovannini je echte naam?

Ja, dat is mijn echte naam. Alleen wordt Rudy met 'i' geschreven, met 'y' is het mijn artiestennaam.

Waarom ben je tenor geworden en niet bariton of bas?

Men is zoals men geboren is. Men hoort het bij het spreken en het zingen. Je kan de stembanden ver-gelijken met de snaren van een piano. Lange snaren geven diepe tonen en korte snaren geven hoge tonen. Bassen hebben langere stembanden en met korte is men tenor.

Waarom heb je voor een klassieke opleiding gekozen?

Dit kwam eerder toevallig en was niet gepland. Ik heb eens een operavoorstelling bijgewoond en was zo enthousiast dat ik toen besloot om operazanger te worden.

Hoe kreeg je de gelegenheid om bij Arriogo Pola te studeren?

Ik had tijdens mijn opleiding aan het conservatorium al kleine concerten gegeven. Bij één van deze concerten was Arrigo Pola aanwezig. Na afloop kwam hij naar mij en zei:"Ik heb je stem gehoord en je kan een groot zanger worden. Ik wil je graag privé-lessen geven."

Hoe moeten we ons zo een opleiding voorstellen? Leert men dan de grondbeginselen, zoals noten, stemoefeningen en ademtechnieken? Ook composities, psychologie en pedagogie, om later zelf les te kunnen geven? Is een instrument verplicht of niet?

Het is een lange en zware studie. Je moet veel oefenen, wel niet de ganse dag, anders heb je bij het begin helemaal geen stem meer. Maar toch dagelijks 1 uur moet men zijn stem oefenen. Je moet aan het conservatorium ook een instrument bespelen. Ik heb piano gespeeld. Componeren komt uit jezelf, je hebt die gave of je hebt ze niet. Psychologie en pedagogie zijn er niet bij. Onderwijzen is voor mij geen optie, ik wil zingen.

Behoren officiële concerten geven bij de opleiding?

Ja, kleinere concerten geven hoort daarbij. Je krijgt altijd met publiek te maken, ook dat moet men le-ren.

Bestaat het examen voor het diploma uit een praktisch en theoretisch gedeelte?

Je moet voor een examencommissie een aria zingen, niet voor een publiek.

Je hebt ook in een musical gespeeld. Wat moest je daar zoal leren?

Dansen en toneelspelen.

Hoelang moet men zich voorbereiden voor een musical, opera of operette?

Je bent ongeveer 8 tot 10 uur per dag in het theater. Je moet heel veel oefenen en uit het hoofd leren.

Je operadebuut was in de omgeving van Verona. Aan welke operavoorstelling werkte je daar mee?

Het was een nieuwjaarsconcert met orkest in de 'Arena'. Opera en operette, het was een mooie erva-ring voor mij.

Heb je een lievelingscomponist?

Mij bevalt Giuseppe Verdi, maar ook Mozart en Puccini zijn heel goed.

Je doet de presentatie van je concerten zelf. Heb je dat geleerd?

Door toenemende ervaring heb ik het met de tijd geleerd.

Waar en wanneer was trouwens je eerste optreden en je eerste tv-optreden?

Mijn eerste optreden kan ik me helemaal niet meer herinneren. Ik zong reeds als kind in een kerkkoor, na mijn opleiding in kleinere concerten en Meran. Mijn eerste tv-optreden was in 1994 in 'ZDF Sonn-tagskonzert'. Ik zong daar 'Funiculi, Funicula'.

Was je heel zenuwachtig en zijn je herinneringen eerder positief of negatief?

De herinneringen zijn positief. Ik heb zelden plankenkoorts.

Hoe en wanneer ben je tot de volksmuziek gekomen?

Het was in het jaar 2000, toen de 'grand Prix der Volksmusik' ook voor Zuid-Tirol toegankelijk werd. Ik was met het lied 'Amore, Amore' erbij en bekwam als nieuweling de 3de plaats.

Ben je van plan om enkel nog volksmuziek te maken, en zo ja wanneer en waarom? Of geef je daarnaast ook nog klassieke concerten met opera, operette en musicals?

Laten we onszelf verrassen. De toekomst is nog ver weg. Er kan van alles komen, maar op dit mo-ment voel ik me bij de volksmuziek zeer, zeer goed. Dit wil ik graag nog een tijd doen.

Je hebt veel noemenswaardige prijzen gekregen. Aan welke prijs hecht je de meeste waarde en waarom?

Ja, ik heb al veel mooie prijzen behaald. De belangrijkste en mooiste kreeg ik op 12 augustus 2006, namelijk het 'Bergkristal' bij de 'Grand Prix der Volksmusik'.

In 2006 heb je de 'Grand Prix der Volksmusik' gewonnen. Kan je je voorstellen om ook eens aan het 'Eurosongfestival' of het 'San Remo festival' deel te nemen?

Nee, ik heb eigenlijk geen interesse meer in wedstrijden. Ik wil enkel nog zingen en de mensen vreug-de brengen.

Je mocht meermaals voor paus Johannes Paulus II zingen. Hoe kwam je daar toe? Waarom werd juist jij daarvoor uitgenodigd?

De paus kwam vroeger graag naar Zuid-Tirol om wandelingen te maken. Daardoor leerde hij ook de muziek van Zuid-Tirol kennen en had de wens, dat bij iedere kerstaudiëntie een zanger of groep uit Zuid-Tirol aanwezig zou zijn. In 2002 kreeg ik het aanbod en werd uitgekozen en zo ging het God zij dank verder.

Je hebt veel mooie liedjes geschreven samen met Marco Diana. Hoe ontstaat een lied? Waar komt de inspiratie vandaan voor teksten, zoals 'Soreghina' en 'Salve Regina'? Wat komt eerste, de melodie of de tekst?

De inspiratie komt wanneer ik met mijn mountainbike in de bergen rijd en de heerlijke toppen en gletsjers zie. Marco Diana's studio ligt in Vingschau. Vanuit het raam kunnen we het wondermooie landschap zien. Dan komen de ideeën. Soms komt eerst de muziek, soms eerst de tekst. Dat kan verschillen.

Je schrijft ook liedjes voor anderen. Hoe beslis je of je zelf zingt of het aan een ander overlaat?

Omdat de liedjes van mij zijn, kan ik ze ook zingen, wanneer ik wil. Zoals bv. 'Es war am Lago di Gar-da', die ik voor 'Die Ladiner' schreef en die ik kortelings ook zelf opnam.

Je repertoire steekt ver boven de volksmuziek uit. Op je cd's en concerten zijn ook Duitse en Itali-aanse schlagers, net als klassieke nummers te horen. Toch noem je jezelf een zanger van volks-muziek en treed je op in klederdracht. Wat is de reden en waar ligt voor jou het onderscheid tussen schlager en volksmuziek?

Ik maak geen onderscheid, muziek is voor mij muziek. Luciano Pavarotti zei me altijd:"Je moet trach-ten goede muziek te maken waarmee de mensen enthousiast en tevreden naar huis gaan. Dat is on-ze plicht," en dat doe ik graag.

Je draagt de Bozener klederdracht. Waarom niet die van Leifers?

Leifers heeft geen eigen klederdracht en omdat Bozen maar een 8 km ver is, is die dezelfde.

Doordat je steeds onderweg bent, heb je geen geregeld familieleven. Is dat het leven dat je ge-

droomd hebt, of is de prijs te hoog? Als je de keuze had, zou je opnieuw voor deze weg kiezen? Hoe lukt het je om beroep en privé-leven (familie en vrienden) te combineren?

Ik merk nu dat de prijs zeer hoog is, dit had ik vroeger nooit gedacht. Als je jong bent en de carrière nog niet zo groot is, ondervindt men het heerlijk om onderweg te zijn en in hotels te overnachten. Later merkt men dan, dat men vaak alleen is en de mensen die men liefheeft achterlaat. Maar, als je zo van je beroep houdt, zoals ik, heb je het ervoor over. Ik zou deze weg iedere keer terug nemen.

Je wordt verbannen naar een eenzaam eiland. Welke drie dingen zou je meenemen, naast levens-noodzakelijke dingen en je familie?

Zwemvliezen om te duiken, een fiets en een ton boeken.

Heb je muzikale en of mensen als voorbeelden. Zo ja, welke?

Muzikaal: Luciano Pavarotti en ook Caruso, omdat ik 'Der Caruso der Berge' genoemd wordt. Ik heb alle opnames van hem thuis. Een ander persoon: mijn vader.

'Caruso der Berge' word je vanwege je afkomst en je unieke genoemd. Wie gaf je deze naam?

Ik weet niet waar die naam vandaan komt. Hij is stilaan ontstaan, omdat ik vroeger in de opera gezon-gen heb en ik uit Zuid-Tirol kom. Ik ben er zeer trots op.

Wil je ook ergens elders in Italië carrière maken?

Dit kan gebeuren, maar mijn Duitse fans zouden daarmee niet zo gelukkig zijn, als ik veel in Italië on-derweg zou zijn. Maar ik voel me zeer goed in Duitsland, ook in België en Oostenrijk. Ik heb eigenlijk geen ander publiek nodig.

Ik heb eens gelezen dat roem verslavend is. Je geraakt er snel aan gewoon om in het middelpunt van de belangstelling te staan en daarna, wanneer het uitblijft, valt men in een zwart gat. Hoe be-scherm je je daartegen?

Ik hoop dat het me nooit overkomt.

Hoe ga je met kritiek om? Je hebt eens gezegd:"Als de kritiek gemeend is, ben ik dankbaar." Hoe maak je onderscheid tussen oprechte vrienden, die opbouwende kritiek geven, en degenen die je met zwakke kritiek moedwillig bekritiseren?

Als je op het podium staat en een groot applaus krijgt, dan weet je dat het goed is. Maar als je maar een applaus krijgt dat ongeveer 4 seconden duurt, dan weet je dat de mensen het niet zo goed von-den.

Heb je plannen om met een eigen orkest op te treden?

Het is heel moeilijk. Concerten met orkest zijn heel duur. Onkosten, repeteren, overeenkomsten, enz.

Nadat je op je laatste cd 'Das goldene Wunschkozert" oudere titels opnieuw opgenomen hebt, zal je volgende cd terug met nieuwe en eigen nummers zijn?

"Das goldene Wunschkozert"" was een bijzondere cd, waarop ik liedjes opgenomen heb die ik altijd graag wou zingen en die ik wou horen. Maar, het zal verdergaan zoals het vroeger was.

Met wie zou je graag eens een duet zingen of een gemeenschappelijk concert geven?

Mocht ik destijds niet. Het duet met Belsy ( Salve Regina ) was een mooie ervaring. We hadden veel succes, maar ik sta ook graag alleen op het podium.

Er is jaarlijks een hoogtepunt voor je fans in je stad Leifers. Vertel eens iets daarover, a.u.b.

De toeristische dienst van Leifers organiseert ieder jaar, het tweede weekend van juni, het 'Rudy Giovannini's Köfelefest'. We gaan dan samen wandelen, bv. dit jaar naar Peter Köfele, dit is een kleine kerk boven Leifers. De volgende dag vindt dan het feest plaats. Uit gans Europa komen de fans afge-reisd, gewoon heerlijk!! Jammer genoeg kunnen er in de tent maar 1.000 mensen. Voortaan heeft dit feest plaats gedurende twee dagen. Dit komt omdat in het verleden velen geen inkomkaartje meer konden krijgen.

Hoe ziet je leven eruit als je niet op het podium staat, of voor je fans onderweg bent?

In mijn vrije tijd fiets ik graag en lees ik, maar dat is heel weinig. Ik ben meestal onderweg voor mijn beroep, waar ik heel veel van houd.

Hoe verzorg en oefen je je stem, zodat de kwaliteit behouden blijft?

Ik oefen veel en doe veel stemoefeningen. Bovendien moet je gezond leven. Als je gezond bent, is je stem dat ook. De stem is ons belangrijkste instrument, je moet daar voorzichtig mee omgaan.

Wij danken Rudy Giovannini voor zijn tijd en wensen hem nog veel succes in zijn privé-leven en bij zijn concerten.